Το περιστατικό συνέβη στην πόλη της Δράμας και το δημοσιοποίησε ο γνωστός για την κοινωνική του προσφορά Δημήτρης Μπόσκος, ένας άνθρωπος με σοβαρά προβλήματα όρασης.
Ο ταξιτζής, στο αυτοκίνητο του οποίου επιβιβάστηκε για να τον πάει στο σπίτι του, τον παράτησε τρία τετράγωνα μακριά. Ευτυχώς βρέθηκε στον δρόμο του, ένας άνθρωπος, ο οποίος τον βοήθησε και τον συνόδευσε μέχρι το σπίτι του.
Το θέμα έχει προκαλέσει την έντονη αγανάκτηση της τοπικής κοινωνίας (και όχι μόνο) για την συμπεριφορά του συγκεκριμένου επαγγελματία. Δεκάδες είναι τα αρνητικά σχόλια χρηστών του διαδικτύου.
Διαβάστε την ανάρτηση του Δημήτρη Μπόσκου
Την περασμένη εβδομάδα μου συνέβη ένα περιστατικό που με τάραξε και θέλω να το μοιραστώ, γιατί δείχνει τι αντιμετωπίζουμε εμείς οι τυφλοί στην καθημερινότητά μας.
Επέστρεφα από Θεσσαλονίκη με το λεωφορείο και έφτασα στο ΚΤΕΛ στις 10:30 το βράδυ. Ήμουν κουρασμένος και αποφάσισα να πάρω ταξί για να με αφήσει στην είσοδο του σπιτιού μου, στην περιοχή του Διοικητηρίου. Μπήκα στο πρώτο ταξί της σειράς, έδωσα τη διεύθυνση και ανέφερα και γνωστά καταστήματα της περιοχής.
οδηγός όμως δεν είχε GPS και άρχισε να κάνει κύκλους, ρωτώντας με συνεχώς πού είναι η οδός. Κάποια στιγμή μου είπε, φτάσαμε, κατέβα. Κατέβηκα, πάτησα πεζοδρόμιο… και κατάλαβα αμέσως ότι δεν ήμουν στη γειτονιά μου. Προσπάθησα να προσανατολιστώ, αλλά κάθε πεζοδρόμιο που έβρισκα ήταν άγνωστο.
Για καλή μου τύχη άκουσα βήματα και ζήτησα βοήθεια από έναν ευγενικό κύριο, ο οποίος με συνόδευσε μέχρι το σπίτι.
Από τη συζήτηση καταλάβαμε ότι το ταξί με είχε αφήσει τρία τετράγωνα πιο κάτω. Αυτό που με τρόμαξε περισσότερο ήταν ότι, όταν μπήκα σπίτι, είδα πως το κινητό μου είχε κλείσει από μπαταρία. Αν δεν τύχαινε να περάσει κάποιος, δεν θα μπορούσα να ζητήσω βοήθεια.
Και αναρωτιέμαι: αν αυτό συνέβη σε μένα, που μένω σχεδόν στο κέντρο, τι θα γινόταν σε κάποιον που μένει σε μια απομακρυσμένη περιοχή; Πόσο ασφαλείς είμαστε τελικά όταν βασιζόμαστε σε επαγγελματίες που δεν γνωρίζουν ούτε τα βασικά της δουλειάς τους;
Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να κατηγορήσω, αλλά για να καταλάβει ο κόσμος ότι η τυφλότητα δεν είναι επικίνδυνη. Επικίνδυνη είναι η αδιαφορία.
Με την ευκαιρία θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ταξιτζήδες της περιοχής για την άψογη εξυπηρέτηση και την συνεργασία που έχουμε όλα αυτά τα χρόνια. Με εξυπηρετούν με σεβασμό και πραγματικό ενδιαφέρον.
Θα ήθελα πραγματικά να ακούσω την δική σας οπτική.
Αν βρισκόσασταν εσείς στη θέση μου, τι θα σκεφτόσασταν και πως θα αντιδρούσατε. Πιστεύετε, πως τέτοια περιστατικά πρέπει να τα συζητάμε, ή να τα αφήνουμε στην άκρη;