Ζήτημα να πέρασαν 4 μήνες από την ημέρα που ο Περιφερειάρχης ΑΜΘ Χριστόδουλος Τοψίδης, ερωτώμενος για το θέμα του δρόμου Δράμας – Καβάλας είχε απαντήσει (συμφωνώντας μαζί του – ως είθισται – οι τοπικοί «yes man”) ότι η περιφέρεια δεν έχει λεφτά για το έργο αυτό και πως πρέπει να αναζητήσει χρήματα για την υλοποίηση του, η κυβέρνηση.
Σήμερα καταλάβαμε ότι «λεφτά υπάρχουν». Απλά, οι προτεραιότητες του κ. Τοψίδη και των Δραμινών παραγόντων του, είναι άλλες.
Ξέρετε, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του συνολικού έργου ενός φορέα που ασκεί διοίκηση, βασίζεται πάνω από όλα στην φιλοσοφία ζωής των ανθρώπων του, τις πολιτικές ιδέες τους και φυσικά στην κουλτούρα τους.
Ε λοιπόν, είμαι και γω από την πλευρά εκείνη των ανθρώπων, που θεωρούν ότι προτεραιότητα για τη Δράμα δεν είναι το εκκλησιαστικό μουσείο, αλλά ο δρόμος Δράμας – Καβάλας για την ασφάλεια των πολιτών και την εξυπηρέτηση των επιχειρήσεων, η στήριξη της παραγωγής με δημιουργία υποδομών για τη σωστή διαχείριση των νερών μας(όπως σωστά αναφέρει ο Στέργιος, Ηλιόπουλος), η δημιουργία ενός πολυχώρου πολιτισμού για όλους τους πολίτες.
Και επειδή – είμαι σίγουρος – ότι θα προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν την απόφαση τους, προφασιζόμενοι την «βαθειά θρησκευτική τους πίστη» τους απαντώ ότι η πίστη δεν εκφράζεται με την δημιουργία κτιρίων αλλά με την υποστήριξη και την αλληλεγγύη των αναγκεμένων συνανθρώπων μας.