Κάθε πρωί, οι γονείς εμπιστεύονται στο δημόσιο σχολείο ό,τι πολυτιμότερο έχουν: τα παιδιά τους.
Περιμένουν να είναι ασφαλή, να μαθαίνουν, να βρίσκουν στήριξη όταν δυσκολεύονται.
Αυτή την ευθύνη αναλαμβάνουμε καθημερινά οι εκπαιδευτικοί. Για να ανταποκριθούμε, όμως, χρειαζόμαστε χρόνο, μέσα, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και μια πολιτεία που να αναλαμβάνει τις δικές της ευθύνες.
Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου απεργούμε γιατί η απόσταση ανάμεσα σε αυτές τις προϋποθέσεις και στην καθημερινότητα των σχολείων μεγαλώνει. Η συζήτηση αφορά τον μισθό μας, αλλά και το σχολείο στο οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά. Αφορά, επομένως, κάθε οικογένεια, και εδώ στη Δράμα.
Πίσω από τη λέξη «κενά» υπάρχουν παιδιά που περιμένουν τον εκπαιδευτικό τους και μαθητές που στερούνται την υποστήριξη που χρειάζονται. Πίσω από τα πολυπληθή τμήματα υπάρχει λιγότερος χρόνος για κάθε παιδί. Όταν ζητάμε έγκαιρη στελέχωση, μικρότερα τμήματα, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και ειδικό βοηθητικό προσωπικό, διεκδικούμε τις προϋποθέσεις για να έχει περιεχόμενο η υπόσχεση των ίσων ευκαιριών.
Το ίδιο ισχύει για τις υποδομές. Η ασφάλεια ενός σχολείου προϋποθέτει συστηματικούς ελέγχους, συντήρηση και έγκαιρες επισκευές. Η κάλυψη των λειτουργικών του αναγκών απαιτεί σταθερή και επαρκή χρηματοδότηση. Δεν μπορεί κάθε έλλειψη να καταλήγει σε έναν ακόμη έρανο, σε μια αγορά από την τσέπη του εκπαιδευτικού ή σε μια πρόσθετη επιβάρυνση των γονέων. Η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση αποτελεί κρατική ευθύνη.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, οι εκπαιδευτικοί καλούμαστε να αναλαμβάνουμε όλο και περισσότερα. Η αυξανόμενη γραφειοκρατία και οι διοικητικές απαιτήσεις αφαιρούν χρόνο και ενέργεια από την προετοιμασία του μαθήματος και τη στήριξη των μαθητών. Η προσδοκία ότι ο εκπαιδευτικός θα καλύπτει κάθε έλλειψη με προσωπικό κόπο έχει όρια. Το φιλότιμο δεν αποτελεί ανεξάντλητο πόρο.
Την ίδια στιγμή, ζητάμε να μπορούμε να ζούμε από τον μισθό μας. Το κόστος της στέγασης και των βασικών αγαθών πιέζει ιδιαίτερα τους συναδέλφους που υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Οι μισθολογικές αυξήσεις δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουν αυτή την πίεση. Διεκδικούμε ουσιαστική ενίσχυση των αποδοχών μας, επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού και μέτρα στεγαστικής στήριξης. Η αγάπη για τη διδασκαλία δεν πληρώνει το ενοίκιο. Ούτε μπορεί να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για να αποδεχόμαστε διαρκώς λιγότερα.
Χρειαζόμαστε επίσης προστασία κατά την άσκηση του παιδαγωγικού μας έργου. Οι απειλές, οι προσβολές και τα περιστατικά σωματικής βίας σε βάρος εκπαιδευτικών απαιτούν σαφή αντιμετώπιση και ουσιαστική θεσμική και νομική στήριξη. Η συνεργασία σχολείου και οικογένειας είναι απαραίτητη και οικοδομείται στον αμοιβαίο σεβασμό. Κανένας εκπαιδευτικός δεν πρέπει να αισθάνεται μόνος όταν αυτός ο σεβασμός παραβιάζεται.
Απέναντι σε αυτή την καθημερινότητα, η κυβέρνηση οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις. Ο διάλογος με τους εκπαιδευτικούς χρειάζεται συνέχεια, δεσμεύσεις και χρονοδιαγράμματα. Η αξία του κρίνεται από τις λύσεις που φτάνουν στα σχολεία και από τις αλλαγές που βλέπουν οι άνθρωποί τους στην πράξη.
Στη Δράμα, όπως σε κάθε τόπο, το δημόσιο σχολείο αποτελεί βασικό στήριγμα της κοινωνίας. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί μοιραζόμαστε την αγωνία για τα παιδιά και το μέλλον τους. Αυτή η κοινή αγωνία μπορεί να γίνει δύναμη διεκδίκησης: για να έχει κάθε παιδί τον εκπαιδευτικό, την υποστήριξη και την ασφαλή αίθουσα που δικαιούται.
Στις 21 Οκτωβρίου απεργούμε και καλούμε τους γονείς και την κοινωνία της Δράμας να σταθούν δίπλα μας. Για να έχει κάθε παιδί τη στήριξη που χρειάζεται και κάθε εκπαιδευτικός τις συνθήκες που του επιτρέπουν να προσφέρει. Η αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών και το δικαίωμα των παιδιών στη μόρφωση είναι κοινή μας υπόθεση.
Κουτουλιάνου Ευαγγελία- Αντιπρόεδρος ΣΕΠΕ Δράμας εκλεγμένη με το Αυτόνομο Δίκτυο Εκπαιδευτικών Π.Ε.
