Η Βιέννη φοράει τα γιορτινά της για τρίτη φορά στην ιστορία της, όμως φέτος η πόλη θυμίζει περισσότερο φρούριο παρά μουσική σκηνή. Ενώ 170 εκατομμύρια μάτια είναι στραμμένα στη Wiener Stadthalle, η αστυνομία βρίσκεται σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού.
Ο Ακύλας «σαρώνει» τις εντυπώσεις
Ας ξεκινήσουμε από τα ευχάριστα, γιατί η ελληνική συμμετοχή είναι το απόλυτο highlight των χθεσινών προβών. Ο Ακύλας, εμφανιζόμενος 4ος στον αποψινό ημιτελικό, δεν φέρνει απλώς ένα τραγούδι· φέρνει έναν «τυφώνα» ενέργειας.
Η σκηνική παρουσία: Οι πληροφορίες από το παρασκήνιο μιλούν για ένα τηλεοπτικό υπερθέαμα που δεν έχουμε ξαναδεί από ελληνική αποστολή.
Ο ανταγωνισμός: Η Μολδαβία ξεσήκωσε τα πλήθη, ενώ η Φινλανδία επιβεβαιώνει τον τίτλο του μεγάλου φαβορί.
Journalist’s Note: Ο Ακύλας φέτος έχει καταφέρει το ακατόρθωτο: να κάνει τους πάντες να μιλούν για τη μουσική του, σε έναν διαγωνισμό που «πνίγεται» από την πολιτική.
Μια Eurovision σε «εμπόλεμη» ζώνη;
Δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε. Η συμμετοχή του Ισραήλ με τον 27χρονο Νόαμ Μπετάν έχει διχάσει την Ευρώπη όσο ποτέ άλλοτε.
Το «μπλόκο» των 5: Ισπανία, Ιρλανδία, Ισλανδία, Ολλανδία και Σλοβενία προχώρησαν σε μια κίνηση-σοκ, αρνούμενες να μεταδώσουν τον διαγωνισμό.
Ασφάλεια: Η αστυνομία περιμένει πάνω από 3.000 διαδηλωτές στον τελικό του Σαββάτου. Ήδη οι δρόμοι της Βιέννης γεμίζουν από ισχυρές δυνάμεις καταστολής.
Το τέλος της «μαζικής ψηφοφορίας»
Η EBU, θορυβημένη από τα περσινά γεγονότα, άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού. Πλέον, ο κάθε χρήστης έχει μόνο 10 ψήφους (αντί για 20), προσπαθώντας να αναχαιτίσει τις οργανωμένες online καμπάνιες. Η ισραηλινή αποστολή έχει ήδη δεχθεί την πρώτη «κίτρινη κάρτα» για προτροπές που παραβιάζουν το fair play.
Η στιγμή της συγκίνησης
Μέσα σε όλη αυτή την ένταση, υπάρχει μια στιγμή που όλοι περιμένουμε με κομμένη την ανάσα: την επιστροφή της θρυλικής Βίκυς Λέανδρος στη σκηνή. Μια γέφυρα με το παρελθόν, που ίσως μας υπενθυμίσει ότι η Eurovision δημιουργήθηκε για να ενώνει, όχι να διχάζει.